Wzbudzenie motywacji do uprawiania aktywności fizycznej i sportu jest tematem, który warto często poruszać i dyskutować o nim. Jeśli uda się rozwinąć w młodej osobie motywację wewnętrzną do uprawiania sportu, zacznie ona znajdować przyjemność i satysfakcję z treningu, sama będzie do niego wracać.
10 lutego 2016 r. odbyła się debata z udziałem ministrów sportu i edukacji, którzy w towarzystwie nauczycieli WF i trenerów dyskutowali m.in. na temat rozwiązań, prowadzących do podniesienia poziomu aktywności fizycznej dzieci i młodzieży, zachęcenia do uprawiania sportu oraz poprawy jakości lekcji wychowania fizycznego.
Podstawa programowa: Uczeń identyfikuje swoje mocne strony, planuje sposoby ich rozwoju oraz ma świadomość słabych stron, nad którymi należy pracować.
W poprzednich numerach opisane zostały poszczególne części lekcji z propozycją różnorodnych ćwiczeń, zaczynając od rozgrzewki, przez gry i zabawy, po gry zadaniowe. Kolej na część główną, która ma na celu przede wszystkim zaangażowanie ucznia do wykonania jak najczęstszych powtórzeń podczas zadanego ćwiczenia, co umożliwi mu nabycie danej umiejętności w jak najwyższym stopniu i zastosowanie jej np. w grze.
„Wychowanie fizyczne w szkole” ma na celu przede wszystkim w sposób praktyczny przybliżać zagadnienia związane z szeroko rozumianą aktywnością fizyczną, w związku z tym w poniższym artykule zostaną przedstawione podstawy teoretyczne dotyczące stretchingu oraz przykłady konkretnych ćwiczeń na poszczególne partie mięśniowe.
Wykorzystanie komputera w pracy nauczyciela wychowania fizycznego nie sprowadza się tylko do pisania scenariuszy lekcji, przygotowania dyplomów na sportowe wydarzenia szkolne czy jako efektowny środek dydaktyczny, podnoszący atrakcyjność sposobu nauczania. Rozwój współczesnego nauczyciela opiera się przede wszystkim na ciągłym poszukiwaniu nowych metod, form oraz środków swojej pracy. Strony internetowe to potężna skarbnica informacji, z których warto korzystać.
Motywacja podczas świadomego i cyklicznego wysiłku fizycznego jest bardzo ważna i integralna z cały systemem szkolenia (nie tylko sportowego). Nauczyciel wychowania fizycznego planując cały rok swojej współpracy z uczniami, często myśli kilka lat w przód. Jest to jak najbardziej prawidłowa postawa edukatora zdrowia.
Wychowanie fizyczne to nie tylko obowiązkowe lekcje koszykówki czy piłki nożnej i innych dyscyplin sportu, to również udział w pozaszkolnych zajęciach i zawodach, które są kontynuacją pracy na lekcji, zarówno ucznia jak i nauczyciela. Naszym zadaniem jest przecież rozwijanie zainteresowań uczniów, a przede wszystkim przez obserwację odkrywanie w nich talentów sportowych i odpowiednimi środkami zachęcenie do ich rozwoju.
Efektywność wychowania fizycznego to głównie przemyślana i zaplanowana praca nauczyciela, dostosowana do potrzeb rozwojowych i możliwości uczniów, którego sukcesem są postępy całej grupy (nie tylko uczniów o wysokiej sprawności fizycznej, reprezentujących szkołę na zawodach sportowych) oraz pusta ławeczka, na której niekiedy zasiadają niećwiczący. Oczywiście czynniki, które najbardziej wpływają na efektywność i realizację naszych celów to m.in.: osobowość nauczyciela – odpowiednia komunikacja z uczniami, nawiązanie partnerskiej współpracy opartej na konkretnych zasadach (najlepiej wspólnie opracowanych), ale przestrzeganych przez każdą ze stron, uwzględnianie potrzeb uczniów, motywowanie ich do pracy m.in.: przez stosowanie atrakcyjnych form i metod pracy. Niezbędne jest również opracowanie sensownych wymagań edukacyjnych i sprawiedliwe ocenianie, ze zwróceniem uwagi na wyrównanie szans zdobywania przez wszystkich uczniów oceny bardzo dobrej i celującej. Najważniejsze w tym wszystkim jest indywidualne podejście do ucznia, czyli przede wszystkim respektowanie indywidualnego tempa...
Podstawa programowa: 7.1 Uczeń wyjaśnia, czym jest zdrowie; wymienia czynniki, które wpływają pozytywnie i negatywnie na zdrowie i samopoczucie, oraz wskazuje te, na które może mieć wpływ.